Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy myślę o zdolnościach i możliwościach, które otrzymałem. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi rozum, wyobraźnię, sprawność, wrażliwość i okazje do rozwoju. Gdy porównywanie się rodzi pychę albo poczucie bezwartościowości, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie rozwijać talenty cierpliwie, dzielić się nimi i nie wykorzystywać ich przeciw ludziom. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką tych, których zdolności zostały zaniedbane, wyśmiane lub pozbawione szans rozwoju. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.