Boże, gdy myślę o ludziach cierpiących z powodu wiary, pochodzenia lub przekonań, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za wolność, bezpieczeństwo i prawo do życia zgodnie z sumieniem, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy strach przed odpowiedzialnością skłania świadków do milczenia, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi bronić godności prześladowanych, mówić prawdę i pomagać bez narażania ich bardziej. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także więźniów sumienia, uchodźców, mniejszości i ofiary nienawiści. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.