Panie, gdy dziękuję za ludzi, którym mogę ufać, dziękuję Ci za szczere rozmowy, wspólną radość i pomoc w trudnych chwilach. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy egoizm albo brak czasu osłabiają przyjaźń, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi być lojalnym, mówić prawdę i nie opuszczać przyjaciela w potrzebie. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy zostali zdradzeni, odrzuceni albo nie mają bliskiej osoby; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.