Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy dziękuję za ludzi, którym mogę ufać. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy egoizm albo brak czasu osłabiają przyjaźń. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by być lojalnym, mówić prawdę i nie opuszczać przyjaciela w potrzebie. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, którzy zostali zdradzeni, odrzuceni albo nie mają bliskiej osoby. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.