Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy myślę o moich braciach i siostrach. Dziękujemy za wspólną historię, wzajemną pomoc i szansę pojednania oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy rywalizacja albo stare konflikty utrudniają bliskość, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas cieszyć się dobrem rodzeństwa, nie porównywać się i przebaczać. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci rodzeństwa rozdzielone przez odległość, konflikt lub rodzinne podziały. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.