Ojcze miłosierny, gdy powierzam Ci moich rodziców, powierzam Ci rodziców samotnych, chorych, przemęczonych i martwiących się o dzieci. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy różnice zdań lub dawne zranienia utrudniają wdzięczność, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi szanować rodziców, rozmawiać uczciwie i pomagać im w potrzebie. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.