Jezu, gdy powierzam Ci moich rodziców, proszę Cię o wytrwałość. Gdy różnice zdań lub dawne zranienia utrudniają wdzięczność, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: ich trud, opiekę, poświęcenie i wszystko, czego mnie nauczyli. Pomóż mi szanować rodziców, rozmawiać uczciwie i pomagać im w potrzebie, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij rodziców samotnych, chorych, przemęczonych i martwiących się o dzieci. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.