Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy powierzam Ci moich rodziców. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi ich trud, opiekę, poświęcenie i wszystko, czego mnie nauczyli. Gdy różnice zdań lub dawne zranienia utrudniają wdzięczność, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie szanować rodziców, rozmawiać uczciwie i pomagać im w potrzebie. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką rodziców samotnych, chorych, przemęczonych i martwiących się o dzieci. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.