Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy myślę o najbliższych. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy zmęczenie, urazy i brak rozmowy osłabiają jedność domu. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by okazywać cierpliwość, mówić prawdę z miłością i troszczyć się o słabszych. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także rodziny podzielone, ubogie, zagrożone przemocą albo rozpadem. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.