Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy myślę o najbliższych. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi więzi, wspólne wspomnienia i codzienną obecność. Gdy zmęczenie, urazy i brak rozmowy osłabiają jedność domu, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie okazywać cierpliwość, mówić prawdę z miłością i troszczyć się o słabszych. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką rodziny podzielone, ubogie, zagrożone przemocą albo rozpadem. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.