Panie, gdy patrzę na świat powierzony ludzkiej trosce, dziękuję Ci za ziemię, wodę, powietrze, zwierzęta i piękno przyrody. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy chciwość oraz marnotrawstwo niszczą wspólny dom, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi korzystać odpowiedzialnie z zasobów, ograniczać odpady i chronić życie. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci ludzi dotkniętych suszą, powodzią, skażeniem oraz utratą miejsca zamieszkania; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.