Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy patrzę na świat powierzony ludzkiej trosce. Dziękujemy za ziemię, wodę, powietrze, zwierzęta i piękno przyrody oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy chciwość oraz marnotrawstwo niszczą wspólny dom, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas korzystać odpowiedzialnie z zasobów, ograniczać odpady i chronić życie. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci ludzi dotkniętych suszą, powodzią, skażeniem oraz utratą miejsca zamieszkania. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.