Ojcze miłosierny, gdy patrzę na świat powierzony ludzkiej trosce, powierzam Ci ludzi dotkniętych suszą, powodzią, skażeniem oraz utratą miejsca zamieszkania. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy chciwość oraz marnotrawstwo niszczą wspólny dom, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi korzystać odpowiedzialnie z zasobów, ograniczać odpady i chronić życie. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.