Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy patrzę na świat powierzony ludzkiej trosce. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy chciwość oraz marnotrawstwo niszczą wspólny dom. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by korzystać odpowiedzialnie z zasobów, ograniczać odpady i chronić życie. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także ludzi dotkniętych suszą, powodzią, skażeniem oraz utratą miejsca zamieszkania. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.