Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy pamiętam o ludziach pozbawionych podstawowych środków. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy obojętność pozwala przyzwyczaić się do cudzej biedy. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by widzieć konkretnego człowieka, wspierać skutecznie i działać na rzecz sprawiedliwości. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także głodnych, bezdomnych, zadłużonych i rodzin żyjących poniżej godnych warunków. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.