Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy pamiętam o ludziach pozbawionych podstawowych środków. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi chleb, dach nad głową i wszystko, czym mogę się dzielić. Gdy obojętność pozwala przyzwyczaić się do cudzej biedy, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie widzieć konkretnego człowieka, wspierać skutecznie i działać na rzecz sprawiedliwości. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką głodnych, bezdomnych, zadłużonych i rodzin żyjących poniżej godnych warunków. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.