Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy wspominam tych, którzy zakończyli ziemskie życie. Dziękujemy za ich obecność, miłość i ślady dobra pozostawione w świecie oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy smutek miesza się z pytaniami o sens śmierci, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas powierzyć zmarłych Twojemu miłosierdziu i żyć tak, by nie zmarnować własnego czasu. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci zmarłych zapomnianych, ofiary wojen, katastrof i przemocy. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.