Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy wspominam tych, którzy zakończyli ziemskie życie. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy smutek miesza się z pytaniami o sens śmierci. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by powierzyć zmarłych Twojemu miłosierdziu i żyć tak, by nie zmarnować własnego czasu. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także zmarłych zapomnianych, ofiary wojen, katastrof i przemocy. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.