Jezu, gdy wspominam tych, którzy zakończyli ziemskie życie, proszę Cię o wytrwałość. Gdy smutek miesza się z pytaniami o sens śmierci, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: ich obecność, miłość i ślady dobra pozostawione w świecie. Pomóż mi powierzyć zmarłych Twojemu miłosierdziu i żyć tak, by nie zmarnować własnego czasu, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij zmarłych zapomnianych, ofiary wojen, katastrof i przemocy. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.