Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy wspominam tych, którzy zakończyli ziemskie życie. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi ich obecność, miłość i ślady dobra pozostawione w świecie. Gdy smutek miesza się z pytaniami o sens śmierci, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie powierzyć zmarłych Twojemu miłosierdziu i żyć tak, by nie zmarnować własnego czasu. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką zmarłych zapomnianych, ofiary wojen, katastrof i przemocy. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.