1. Idziemy naprzód, gdy nawet w długiej nocy pojawia się pierwszy promień,
czasem powoli, czasem pośród pytań.
Ty jesteś przed nami i obok nas,
Twoja obecność nadaje sens krokom.
2. Na tej drodze potrzebujemy odwagi do następnego małego kroku.
Daj nam cierpliwość do małych początków.
Pomóż nam podnosić zniechęconych i cierpliwie odbudowywać życie,
a także nie zawracać tylko dlatego, że jest trudno.
3. Gdy zobaczymy kotwicę i świt,
niech wróci pamięć o Twojej obietnicy.
Podnoś zmęczonych, przyjmuj zagubionych,
ucz nas nadziei, która pracuje i czeka.
Refren:
Ty jesteś drogą, prawdą i życiem,
Nadzieja zakotwiczona w Tobie nie zawodzi.
W Tobie zaczynamy każdy nowy krok,
z Tobą dojdziemy do pełni dobra.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; bez przypisanej melodii.