1. Dziękujemy Tobie za to, że nawet w długiej nocy pojawia się pierwszy promień,
za małe znaki dobra pośród zwykłych spraw.
Za ludzi wiernych, za chleb i za słowo,
za każdą szansę, by rozpocząć od nowa.
2. Dziękujemy także, gdy potrzebujemy odwagi do następnego małego kroku,
bo uczysz prosić i przyjmować pomoc.
Niech wdzięczne serca potrafią podnosić zniechęconych i cierpliwie odbudowywać życie
oraz dzielić dary bez szukania pochwały.
3. Niech ten obraz, kotwica i świt, będzie dla nas znakiem,
że Twoja łaska nie omija codzienności.
Zachowaj pamięć o dobru otrzymanym
i przemień podziękowanie w uczciwe życie.
Refren:
Tobie śpiewamy, Dawco każdego dobra,
Nadzieja zakotwiczona w Tobie nie zawodzi.
Przyjmij naszą wdzięczność, pracę i odpoczynek,
niech wszystko służy miłości.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; bez przypisanej melodii.