1. Tobie zawierzamy chwilę, gdy nawet w długiej nocy pojawia się pierwszy promień,
wszystko, co znamy, i wszystko, czego nie wiemy.
Przyjmij nasze plany, lęki i pragnienia,
uporządkuj serca według swojej miłości.
2. Tobie zawierzamy to, że potrzebujemy odwagi do następnego małego kroku.
Daj właściwych ludzi i mądre rozwiązania.
Ucz nas podnosić zniechęconych i cierpliwie odbudowywać życie,
a także wykonywać to, co do nas należy, i nie udawać bezradnych.
3. Niech ten obraz, kotwica i świt, przypomina nam codziennie,
że zaufanie dojrzewa przez wierne działanie.
Zachowaj nas od pychy i rozpaczy,
prowadź bezpiecznie przez to, czego nie kontrolujemy.
Refren:
W Twoje ręce składamy nasze życie,
Nadzieja zakotwiczona w Tobie nie zawodzi.
Ty jesteś Ojcem, który nie porzuca,
Twojej miłości ufamy.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; bez przypisanej melodii.