1. Wołamy o pokój, kiedy nawet w długiej nocy pojawia się pierwszy promień,
gdy ludzkie słowa stają się jak kamienie.
Rozbrój w nas gniew, pogardę i zemstę,
przywróć nam odwagę do prawdziwej rozmowy.
2. Wołamy o pokój, bo potrzebujemy odwagi do następnego małego kroku.
Umacniaj sprawiedliwość, która chroni słabych.
Naucz nas podnosić zniechęconych i cierpliwie odbudowywać życie,
nie milczeć wobec krzywdy i nie mnożyć krzywdy.
3. Niech ten obraz, kotwica i świt, przypomina nam wszystkim,
że przyszłość rośnie z pojednania i prawdy.
Prowadź przywódców, rodziny i wspólnoty,
aby wybierali życie zamiast przemocy.
Refren:
Książę Pokoju, zamieszkaj w nas,
Nadzieja zakotwiczona w Tobie nie zawodzi.
Połącz nas w służbie człowiekowi,
uczyń nas narzędziami pokoju.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; bez przypisanej melodii.